erbil eren

Sana yazmaya nasıl, nereden başlasam bilemedim. Üniversite hayatımdan Orhan Can’ı çıkarsam geriye kayda değer fazla birşey kalmıyor o yüzden fazla kişisel olacak bu yazı. Hangi birini anlatayım… Bir çok Can’la tanıştım sayende… Boş bir maille başladı arkadaşlığımız. Bu boş mail aslında Bilişim Kulübü’nün de başlangıcıydı. Bilişim Kulübü de benim hayatım için başka bir boyutun başlangıcı… Hiç uğraşmayacağım işlerle bulaştırdın beni. Gece 11’de, 12’de oturup toplantı yaptık. Şikayetçi değilim; istekli, kararlı, hevesli  BilişimCan vardı o zamanlar. Hem beni motive ediyordu hem de hedefe emin adımlarla ilerliyordu, beni de yanında götürerek. Üşenmedik, koşuşturduk, boyumuzdan büyük işlere kalkıştık. Hepsinin altınan başarı ile kalkabildiysek senin sayende. Sonrasında gece hayatıyla tanıştırdın beni (mekan isimlerini vermiyorum reklama girmesin). Gerçekten gençliğimi yaşadığım vakitlerdi. Çok erken! dönüyorduk okula… Bir de E302 vardı tabi ki. Kendi odamdan fazla oradaydım. Oranın yokluğunu hala hissediyorum. Sadece odanı değil ki evini de açtın bana. Marmarisli oldum ben de saydende (her yaz oradayım artık), senden fazla bile kaldım orada. Sonra büyüdük biraz… Sen bırakıp gittin exchangelere. Burada olmadığın 1 yıl boyunca yine ayrı değildik aslında. Ben kimseyle haftada (en az) 5 saat Skype’da konuşmadım… Geçirdiğimiz 4 yılı buraya aktarmam imkansız. Üniversite hayatıma kattıkların için teşekkür ediyorum. Bir hatıra yazısı değil bu sadece çok kısa bir özeti 4 yılın. Aklımıza gelir de birgün okursak bu yazıyı beraber, hatıralarımızdaki detayları konuşuruz uzun uzun. İş hayatında zaten başarılı oalcaksın buna inanıyorum da geri kalan okul sonrası yaşamının arzu ettiğin gibi olması dileklerimle.

ErbilEren, universite hayatimdaki yoldasim, sag kolum. Cidden, universite hayatimda unutamayacagim ne kadar anim varsa, abartmiyorum sen hepsinde yer aliyordun. Anilarimizi yazmak istesem gercekten kitap yazabilirim Erbil… Math106 odevi yaparken tanistik seninle. Bir fikrim var kulup kurucam dedim, tamam banada mail at bende ilgilenmek isterim dedin. Bilmiyodun ki hayatimizin en yogun ama en eglenceli donemlerimizi birlikte gecirecegimizi :) Cok fazla calistik seninle, her hafta sonu kita degistirdik, gece gunduz toplanti yaptik herkesle, sinavlardan patliycagimizi bile bile oturup birbimize moral vererek ders calistik :) Hic birseyden haberi olmayan iki tane 1. Sinif ogrencisi icin cok fazla seyler basarmistik ve bir o kadarda eglenmistik. BilisimErbil’i tanidim buralarda ben. Ama onun disinda birde EvetErbil vardi, benim gibi yerinde durmak bilmeyen, surekli bi aktivite pesinde kosan, uyumayan bir adamin planlarina, tekliflerine surekli evet diyebilen tek arkadasim sendin ! Bu yuzdende en cok seninle eglendik. Sariyere yemek yicez diye gidip, sabah okula erkenden dondugumuz gunleri mi, bilisim toplantilarina gidicez diyip, ITU’nun kutuphanelerinde uyandigimiz geceleri gunlerden mi bahsediym bilemiyorum. Istanbul’u bi kenara koyarsak birde Marmaris anilarimiz vardi. Galleon’da birbirimizi gaza getirip herkesten fazla eglenen, turkiyeyi fazlasiyla iyi tanitan bir erbileren vardi karsimizda :) Su 4 yilda birlikte buyuduk, eglendik, olgunlastik biz. Ben senden sakinligi, insanlari alttan almayi, dinlemeyi, ve daha bir cok seyi ogrendim. Insanin bir fikri oldugunda her zaman destekleyecegi, bir derdi oldugunda her zaman anlatabilecegi, bir sevinci oldugunda her zaman paylasabilecegi  senin gibi degerli bir dostu olmasi cok guzel bisey Erbil. Ileride goruselim, baglantiyi koparmayalim gibi seyler soylemiyorum cunku benden kurtulamazsin, sadece iyiki seninle tanismisiz diyorum dostum. Kendine cok iyi bak.

Orhan Can Ceylan